Dua Eden İnsan Asla Yalnız Değildir

​

İnsan bazen hayatın yükü altında yorulur. Sıkıntılar üst üste gelir, çözüm yolları tükenmiş gibi görünür. Böyle zamanlarda insan kendini yalnız hissedebilir. Fakat gerçekte dua eden bir insan hiçbir zaman yalnız değildir. Çünkü dua, kul ile Rabbi arasında kurulan en güçlü bağdır.

İnsan çoğu zaman çareyi insanlarda arar. Bir kapının açılması için birini bekler, bir işinin olması için sebeplere sarılır. Oysa sebepleri yaratan da sonuçları belirleyen de Allah’tır. İnsan bunu hatırladığında kalbinde farklı bir huzur oluşur.

Dua sadece bir şey istemek değildir. Dua, Allah’a yönelmek ve O’na güvenmektir. İnsan dua ederken aslında şunu söylemiş olur: “Ben acizim, Sen her şeye kadirsin.” İşte bu teslimiyet kalbe güç verir.

Bazen insan dua eder ve istediği şey hemen gerçekleşmez. Bu durumda insan duasının kabul edilmediğini düşünebilir. Halbuki Allah Teâlâ kulunun duasını mutlaka karşılıksız bırakmaz. Bazen istediğimizi verir, bazen daha hayırlısını nasip eder, bazen de bizi bir kötülükten korur.

Dua eden insan zamanla şunu fark eder: Asıl değişen hayat değil, kalptir. Kalp huzur bulur, insan yalnız olmadığını hisseder. En zor zamanlarda bile içinden bir ümit doğar.

Gerçekten de insanın en büyük gücü, Rabbine yönelmesidir. Dünya değişmese bile kalbin değişmesi bile büyük bir nimettir. Çünkü kalbi huzurlu olan insan, zorlukların içinde bile ayakta kalabilir.

Dua etmek için kusursuz olmaya gerek yoktur. Günahsız olmaya da gerek yoktur. İnsan hata yapabilir, düşebilir, yanlışlar yapabilir. Ama tekrar Rabbine yöneldiği sürece kapı açıktır.

Bazen gece sessizliğinde edilen bir dua, bazen gözyaşıyla yapılan bir yakarış insanın hayatında yeni bir başlangıç olabilir.

Unutmamak gerekir ki insanın Rabbi onu her zaman işitir. Kalpten yapılan bir dua asla kaybolmaz.

Daha fazla dua ve manevi içerik için duasitesi.com.tr adresini ziyaret edebilirsiniz.